و اما برایت از ابرهای گذرای غم و اندوه گفتم که گریزی از آن نیست

 و صد البته که لازمه زندگیست..,

اما نه غم و غصه بی حاصل که هر چه بیشتر آن را بخوری زیادتر می شود!

عزیزم هنگام عبور این ابرهای تیره بیشتر از همیشه خدا را یاد کن

 و با او که بهترین دوست توست راز و نیاز کن...

 وقتی دلت آرام شد این اندوه را با صمیمی ترین دوستانت

 (که آرزو دارم پدر و مادرت باشند)

در میان بگذار

و خواهی دید که چه زود این ابرها می گذرند

 و باز خورشید شادی

 به رویت لبخند میزند......



موضوعات مرتبط: غم

تاريخ : ۱۳۸۸/٢/٢٢ | ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ | نویسنده : یه شقایق | نظرات ()