دختر م...

یه دل یه کلبه است پر از آرزو های قشنگ

فرقی نمی کنه که این دل ، دل کی باشه

هر کسی واسه دلش بهترین ها رو می خواد

میدونی چرا ؟؟؟

  چون خدای مهربون

وقتی ما آدمها رو فرستاد روی زمین

دلمون رو کرد مهمون خونه تنمون

یکی میاد و اون یکی میره

یکی غم میاره و اون یکی شادی

اما خود خدا جاش همیشگی و مخصوصه

یعنی صاحب خونۀ اصلی خداست

و ما هم مستاجراشیم !

آره گلم ، عشقم ، نوبهارم

یه دل داریم و هزاران آرزوی خوب خوب

که این مهمونها دونه دونه اونا رو می چینن

و به جاش غم یا شادی می کارن

وقتی یه مهمون

 عطر شادی رو به کلبه دلمون هدیه داد

ذوق زده میشیم و با چشمهای پر از شوق

نگاهمون به خدا می افته...

خدا نگاهمون میکنه...

  آروم می  شیم...

لبخند روی لبهامون غنچه می کنه

....................................

...................

اما وقتی حال و هوای دلمون ابری شد

و غبار غم مهمون دلمون شد

طاقت رو از دست میدیم ...

دست به دامن اشکهامون میشیم

می باریم و می باریم ...

تا پنجره دلمون پاک بشه

با چشمان نگران دنبال نگاه خدا می گردیم

بازم خدا نگاهمون میکنه...

و با نگاهش میگه :

اون فقط یه مهمون نا خونده است...

و خیلی زود میره!...خیلی زود...

بازم آروم میشیم....

خدای من حضور تو رونق این کلبۀ ماست

...

خدای من نگاه تو چراغ این کلبۀ ماست...

 

 



موضوعات مرتبط: غم , شادی , خدا , دل

تاريخ : ۱۳۸۸/٩/۸ | ٧:٢٧ ‎ق.ظ | نویسنده : یه شقایق | نظرات ()