دخترکم ؛

‌ دریای محبّتم نسبت به تو روز به روز طوفانی تر میشود

 امّا باکی نیست چرا  که

چاره این طوفان  نگاه زیبای توست

 که بی ریا و صمیمی روحم را مینوازد

 و با معصومیّت بی بدیلش

 مرغابی های امید این دریای ناآرام را به غزل سرایی وا میدارد.

                       ...................                        

روزها می گذرند ..

ساعت ها و دقیقه ها و ثانیه ها با من سخن میگویند

 و طلوع و غروب آ‌فتاب

 حکایت از گذر زمان و آغاز فصل کوچ پرستوها میکنند..

و مرا در اندیشه کوچ پرستوی کوچکم

 از دنیای شیرین کودکی به دنیای پر  رمز و راز بزرگترها فرو میبرد

 امّا

پرستوی قشنگ من مژده بده که سرزمین مقصد

 بهشتی گمشده در برزخ است

 و تو ساکن بهشت خواهی شد ..

اگر نشانی را بدانی؛

سفر به دنیای بزرگترها!!!

دنیایی که اغلب با رنج و شکایت از آن یاد می کنند

 و در مذمّتش بر هم پیشی می گیرند

 چرا که نشانی نمیدانند و گمشده همیشگی برزخ می مانند

 و روزهای باقیمانده را در آرزوی بازگشت به کودکی می گذرانند!

و آنان که راه را خوب می دانند

 در پرتو نور ایمان به منزلگه زیبا و آرامی چون بهشت راه می یابند

  و تا بهشت ابدی در آن میمانند.

اما بهشت کجاست؟

آیا بهشت همان جایی است که در اوج زیبایی است

 و ما را در ناز و نعمت خود غرق می سازد؟

آیا بهشت جایی است که رنگ غم را نمی شناسد

 و فقط و فقط لذّت ارزانیمان می کند؟

هم آری و هم نه!!

آری...چون این بهشت فقط در عالم معنی

 و آن هم پس از یافتن بهشت دنیا میسّر می شود

و نه...چون در بهشت دنیا (( لذّت)) مفهوم مادّی ندارد

 و این گونه لذائذ هدف مخصوص گمگشتگان برزخ دنیااست

 ...هر چند که بهشتیان دنیا نیز از آن بی بهره نیستند‌

امّا هرگز رسیدن به  هدف والا را به این لذائذ نمی فروشند

 اگر

 در بهشت ابدی همه پاداش ها ملموس و قابل بیان و باب طبع اند

 در بهشت دنیا

هر چه هست حرکت برای رسیدن به هدف والاست

گویی همچون افسانه ها وارد سرزمین ارواح می شوی

 و برای رسیدن به هدف خود

هرگز نباید به صداهای پشت سر گوش دهی

   وهمه جسم وجانت برای رسیدن به این هدف والاحرکت کنند

تو رو به جلو می روی وفقط به مقصد می اندیشی

 وهمه موانع را با همان ایمان به هدف

از سر راه برمی داری

تو راه درست را انتخاب کرده ای و به مقصد خواهی رسید

تو از سختی های این راه رنجور نمی شوی

 و به گریه و ناله نمی افتی

 چون هدف داری

و هر مانع و رنجی در پیش راهت عزمت را جزم می کند

 تا محکم تر و استوارتر باشی

 برای رسیدن به هدف والا که نور بی مانند الله است

و سر از پا نشناسی

  در رسیدن به او لذّتی را در سراسر روح و جسمت دریابی

 که معنی بهشت دنیاست

بهشتی که در حرکت رنگ می گیرد

 و با رسیدن به کمال معنی می شود

تو در حرکت خود راسخی

 و او...همان که غایت نور است ونهایت هدف 

 دستت را می گیرد

  تو بوی شقایق را در عمق وجودت احساس می کنی

 و دوست داری هر لحظه او را در کنار خود لمس کنی

او آنقدر نزدیک است که در تصور نمی گنجد

تو سربازی هستی که فاصله های من بودن خودت را با او

 در هم می نوردی

و در هر فتحی لذتّی وصف ناپذیر سرمستت می کند

لذّتی که مخصوص بهشتیان است

و تو عاشق می شوی

و با نور ایمان قصر بهشت را روشنایی می بخشی..

 

 



موضوعات مرتبط: بهشت , عشق , لذت

تاريخ : ۱۳۸۸/٦/۳٠ | ٥:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : یه شقایق | نظرات ()